İNSAN TANRILARI
Cebimde sıfır kuruşum Akşamdan yediğim ekmeğin çeyreği Ve masamda dünden arta kalan mum Üçümüz bir aradayız Yarına sıfır kuruşum azalmayacak Belki artmayacakta Ya ekmeğin tohumları saçıp filizlenmeyecek Gene çeyrek ekmek gene çeyrek Mumun tükeniyor belki oda sabırsızlanır Bir köşesinden göz yaşı akıtır O zaman içi soğumuş gibi ferlenir Elimin altında 44 sayfa anadolum Karanlık basınca onun da tanrısı ürperir Hele tanrısı kendisi gibi meteliksizse Ver yansın eder ciğerlerini söker adamın Eşkıya dünyaya hükümranlık eder Hükümdarlık değil hükmü genişliktir Gönlü hoş bir boşluktur Öyle ki cayırdana yakıp geçen bir boşluk Kapaklanmış sancılar sıkar her yanını Eli kolu ayakları bağlı Bir dili çözüktür bir de beyne Beynini sustururlar dili söyler Tanrılara kulluk etsin diye İkisi birden konuşursa tanrılar çıkar meydana Hudur çizer kanun koyar Orta yerde bir hıyar
SosyalSanat Değişmeyen tek şey değişimdir
Hepsini okudum ve şunu farkettim; her bir şiirde bir yaşanmışlık bir tepki yada isyanın izleri vardı… Bu böyledir, şiirde her zaman yazan kadar yazdıranın da önemli bi etkisi vardır. Gayet başarılı!