GÜNEŞ DOĞUYOR (2)
Yarım ağızlar şaşı gözlerle kayarken zamanın ötesine Yeni yıldızlar göz kırpacak özgürlüğe Yeni kıpırtılar karşılayacak güneşi Elimdeki asayı koyarken yere Eli değnekliler sanmasınlar Bu dünyanın değneksiz köyüne Abaların altından sopa ile sürdüremez bu cümbüşü Göğün yıldızlarını kırpıp bir bir toprağa saçarken Güneşten önce aydınlanacak bu yer Doğudan doğup batıdan batmayacak bu güneş Batıdan ay güneyden yıldızlar kuzeyden yeni dünyalar Karşılayacaklar sabahın güneşini O zaman kim abalı kim sopalı Ve kim ovalı Ayan beyan ortada kalacak Bir dünya çöktüyse Sakın ola üstünüze göçüvermesin Mavallı dünya Öyleyse alın elinize çalın onlara bir kaval Fareli köyün kavalcısı gibi Faresiz köyün mavalcısı olmayın Ellerinize alın eski dünyayı Karıştırın sizde biraz Tersinden bakın dünyaya Yeni yollar göreceksiniz o evrende Yeni yollar yeni dünyanın kabuğunu çıtlatacak size Çekirdeği alın elinize Hemen bir toprak bulun Ekin onu karası akı olan denize
SosyalSanat Değişmeyen tek şey değişimdir
Hepsini okudum ve şunu farkettim; her bir şiirde bir yaşanmışlık bir tepki yada isyanın izleri vardı… Bu böyledir, şiirde her zaman yazan kadar yazdıranın da önemli bi etkisi vardır. Gayet başarılı!