HALKIM BENİM
Yürü ya kulum demez Yo konar ondan yana Ya da kaçırır kendinde yana Kaçan konan mülk Her yandan kan kusar Mülksüzlerin üstüne ter kokar Yan yana ölür çokluktan yana Bakar pislikten yana Yanar ondan yana konar şuna buna Bellediğini unutmaz Alimde olmaz Arif yaşar tarif olunmaz ona Ekmekten ekmeğe koşar Emek verir benim deyi su verir hakkın deyi Yürür koyar yorulur su içer kana kana Emek ulu orta bakar durur Götürür bırakır taştan çıkardıklarını Ve kendi yapar bekçiliğini Sonra el açar yeni tanrılarına Yalvar yakar olur Ve iyilik tanrısı da olabilir onlar Ama pek çok yaşayanı hep kötülük tanrısıdır Kötüler içinde oda kötülenir Taa ki bir şeyler devinene kadar
SosyalSanat Değişmeyen tek şey değişimdir
Hepsini okudum ve şunu farkettim; her bir şiirde bir yaşanmışlık bir tepki yada isyanın izleri vardı… Bu böyledir, şiirde her zaman yazan kadar yazdıranın da önemli bi etkisi vardır. Gayet başarılı!