SEVİYE ÖZLEM
Sevemiyorum açıkça ne kendime ne bir başkasına Çekinmeden söyleyemiyorum Yoksa yanlış mı yapıyorum diye Bir kuşku içimde büyürken Sevgimde onunla beraber küçülüyor Kaybolacak nerdeyse artık sevmeliyim Bende gayrı koklamalıyım bu dünyayı Herkese yaşama hakkını kaptırmamalı Kurtlara sofra kurarlar yoksa Her şeyden önce kendimi yaşatmalı Ondan daha önce sevgimi Bu baharda boy vermeli bir gonca gül misali Çeşitlenemese de bir inattır yeniden açmak Hemde taşı yarıp tam ortasından Açamasam da yaşayamasam da Dağ taş demeden aşarak onu koklamalıyım ciğerlerimde Gözlerimle görmeli kalbimle duymalı ve yaşamalıyım Az çok biraz azdı demeden Seviyorum işte ben Haykırmak bir dağ gibi Coşmak bir okyanus kadar Yaşamak dolu dolu Doldurulmadan yaşamla dolmak Severek taşmak sever yaşar bundan bir insan doğar
SosyalSanat Değişmeyen tek şey değişimdir
Hepsini okudum ve şunu farkettim; her bir şiirde bir yaşanmışlık bir tepki yada isyanın izleri vardı… Bu böyledir, şiirde her zaman yazan kadar yazdıranın da önemli bi etkisi vardır. Gayet başarılı!