Toprakta yatan değil; Geçmiş tarih yer üstüne çıkarsa zenginleşir ve zenginleştirir.

Klikya kenti batı kapısından Anavarza Kalesi

Efesten daha büyük yerleşim alanına sahip Anavarsa kalesi tüm ihtişamı ile ayakta durmaya çalışırken yer altında yatıyor ve hala yer yüzüne çıkmayı bekliyor. Ne yazık ki talancılar koca mezar taşlarını ters çevirerek hazine arıyor. Tarih bilinci eksik toplumumuz sahipsiz ilgisiz yeraltında ki  tarihi  hala talan etmeye devam ediyor. Tepedeki kale içinde hiçbir çalışma yapılmazken küçük bir alanda yıllarca süren kazı çalışması göstermelik bir şekilde devam ediyor. Duyarsız kalan kurumlar gerileme mahkumdur. tarih yer üstüne çıkarsa zenginleşir ve zenginleştirir.
Koordinatlar: 37.256°N 35.900°E (Harita)

Anavarza, Kadirli, Ceyhan ve Kozan ilçe sınırlarının kesiştiği yerde, Kozan sınırları içerisinde, Kilikya bölgesinde bulunan antik kent. Çevresi mesire yeri olarak kullanılır. Kilikya ovasının önemli merkezlerinden olan Anavarza’nın antik kaynaklarda adı Anazarbos, Anazarba, Aynızarba veya Anazarbus olarak geçer. Adana’nın yaklaşık 70 km kuzeydoğusunda, Dilekkaya köyündeki antik şehir, Sunbas çayının Ceyhan ile birleştiği yerin 8 km kuzeyinde ada gibi yükselen bir tepe üzerindedir.

Kentin Roma İmparatorluk Devri öncesi tarihi hakkında hemen hemen hiçbir bilgi yoktur. MÖ 19 yılında İmparator Augustus tarafından ziyaret edilen kent “Anazarbus yanındaki Caesarea” diye anılmaya başlamıştır. Anazarbus veya Anabarzus adının esasen kente hakim olan ve Çukurova düzlüğünün en çarpıcı fiziki oluşumlarından biri olan 200 metre yüksekliğindeki kaya kütlesine ait olduğu ve belki Eski Farsça Na-barza (“Yenilmez”) adından tahrif edildiği düşünülebilir.

Anavarza Roma İmparatorluk Devrinin ilk iki yüzyılı boyunca büyük bir varlık göstermemiş, Kilikya başkenti Tarsus’un gölgesinde kalmıştır. Tarsus günümüze kadar yaşayabilmiştir ama bunun karşılığında tarihi anıtlarının büyük bir bölümünü kaybetmiştir. Roma imparatorlarından Septimius Severus’un, Pescennius Niger ile yaptığı iktidar savaşı sırasında, Severus’un tarafını tutan kent, onun Niger’i 194 yılında İsos’ta yenerek imparatorluğun tek hakimi olmasından sonra ödüllendirilmiş, tarihinin en parlak dönemini yaşamaya başlamıştır. 204-205 yıllarında Kilikya, İsauria ve Likaonia eyaletlerinin metropolisi olmuştur.

260 yılında diğer Kilikya kentleri gibi Anavarza da Sasani Kralı Şapur tarafından fethedilmiştir. 4. yüzyılda İsaurialı Balbinos tarafından tahrip edilmiş olan Anavarza, İmparator II. Theodosius zamanında 408 yılında kurulan Cilicia secunda’nın ve eyaletin başkenti olmuştur.

525 yılındaki büyük depremden zarar gören kent İmparator İustinianus tarafından onartılarak İustiniopolis adıyla onurlandırılmıştır. Ancak 561 yılında ikinci kez deprem felaketine ve bunu hemen izleyen büyük bir veba salgınına uğramıştır. İslam İmparatorluğunun zuhurundan sonra Arap ve Rum devletleri arasındaki sınır bölgesinde kalan kent sürekli akın ve savaşlarla tahrip edilmiş ve nüfusunun büyük bir bölümünü kaybetmiştir.

Kilikya Krallığı ve Kozanoğlu Beyliği
11. yüzyıl ortalarında kent, Bizans Devleti’nin Kars bölgesinde yeni fethettiği Ermeni topraklarından göç ettirilen Ermenilerle iskân edilmiştir.

Malazgirt Savaşından sonra Anadolu’da merkezi otoritenin iflası üzerine, Kars’ın son Ermeni kralının oğlu veya torunu olduğu iddia edilen Rupen adlı Ermeni askeri şefi 1080 yılı dolayında Sis (Kozan) ve çevresinde bir dizi Bizans kalesini ele geçirerek beyliğini ilan etmiştir. Rupen sülalesi 1097’den sonra bölgeye gelen Haçlıların ve 1277’den sonra Moğolların desteğiyle bölgede egemenliğini 1375 yılına kadar korumayı başarmıştır. Rupen soyundan gelen II. Levon (1189-1219) Anamur’dan İskenderun Beleni’ne uzanan alanda egemenliğini pekiştirerek 1199 yılında Papa’nın tevdi ettiği “Ermenistan Kralı” tacını giymiştir.

Rupen oğulları döneminde yeniden inşa edilen Anavarza Kalesi, hanedanın (Sis Kalesi ile birlikte) iki ana ikametgâhından biri ve hanedan mensuplarının gömüldüğü mahal olarak önem kazanmıştır. 1950’li yıllara kadar kale içinde görülebilen anıt-mezarlar halen tahrip edilmiş olup yazıtları da kayıptır.

14. yüzyıldan itibaren Anavarza yöresinde Varsak ve Avşar Türkmenleri egemen olmuş ve 16. yüzyıldan itibaren Kozanoğulları yönetiminde fiilen bağımsız bir Türkmen beyliği Sis ve Anavarza Kalelerinde egemen olmuştur.Halkın hak ve hukukunu yüzyıllarca dış saldırılara karşı korumuşlardır.Osmanlı Devletinin konar-göçer Türkmenleri yerleşik hayata geçirme politikasına karşı çıkmışlardır. Kozanoğlu Beyliği üzerine 1864-1866’da Derviş Paşa kumandasındaki Fırka-yı İslahiye gönderilmiştir.
Vikipedi, özgür ansiklopedi

Yoros kalesi İstanbul’da Anadolukavağı sırtlarındaki Doğu Roma döneminden kalma kaledir. İmparatorluk zayıf düştükten sonra Cenevizlilerin eline geçmiş ve uzun süre onların elinde kalmıştır; bu yüzden bir Ceneviz kalesi olduğu inancı doğmuştur. Kalenin kapladığı alan İstanbul çevresindeki diğer bütün kalelerin kapladığı alandan çok daha büyüktür. İç kesimdeki kulelerin bazıları hâlâ iyi durumdadır ve duvarlarda Yunanca yazıtlar göze çarpar.[1] Adının nereden geldiği kesin olarak bilinmemektedir. “Kutsal yer” anlamına gelen Hieron’dan geldiği görüşü oldukça yaygın olmakla birlikte, antik çağ tanrılarından Zeus’un sıfatı olan “uygun rüzgarlar” anlamına gelen ourios’tan geldiği de iddia ediliyor. Ayrıca Yoros adının doğrudan doğruya “dağ” anlamındaki oros’tan geldiği de düşünülmektedir.[2]

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Yuşâ Peygamber
Türbede gömülü olan zatın Yuşâ (m. ö. 1082-972) olduğunu inanılmaktadır. Yuşâ Peygamber bir rivayate göre Musa Peygamber ile birlikte Mecmeul-Bayreyn’e (Boğaziçi) gelmiş ve vefat ederek bu tepeye gömülmüştür. Çeşitli tefsirlerde Yuşâ’nın Musa’nın vefatından sonra peygamber olarak görevlendirildiği, Hıristiyanların ve Yahudilerin ona Yeşu dedikleri nakledilir.[kaynak belirtilmeli]

Tarih
Burası tarihin ilk dönemlerinden itibaren kutsal bir yer olarak kabul edilmiş ve çeşitli uygarlıklar burada kendi dinlerinin mabet ve tapınaklarını inşa etmişler. İlkçağlarda burada Zeus tapınağının bulunduğu ve Bizans döneminde bu tapınağın Hagios Michael adında bir kiliseye çevrilmiş. Depremde, belki de bu yapıları 1509 yılında yıkılmış.

Osmanlı döneminde bu tepeye, Sadrazam 28. Çelebizade Mehmet Sait Paşa tarafından 1755 tarihinde bir mescit yaptırıldı. Aynı zamanda burada bulunan ve halk arasında Yuşa Peygamber’e ait olduğu düşünülen mezarın etrafına kagir bir duvar çektirmiş ve türbenin bakımını yapmak için görevliler tayin ettirmiş. Tarih boyunca ziyaretçileriyle bütünleşen ve hep insanların ilgi odağı olmayı sürdüren bu tepede, III. Selim (1789- 1807) döneminin bazı yıllarında, izdihamdan dolayı ‘fitneye mahal olmasın’ düşüncesiyle mevlid okunması bile yasaklanmıştır.

Devamını Oku »

Bâtınîlik ya da Bâtın’îyye (Arapça: الباطنية‎, El-Bāṭiniyyeh); Ayet ve hadislerin ilk görünür anlamlarının dışında ve daha derinde gerçek anlamları bulunduğu, bu anlamları ancak Tanrı ile ilişki kurabilen masum imâmların bilebileceği görüşünü savunan fırkaların ortak adıdır. Yani İslâm dünyasında, Kur’an ayetlerinin görünen mânâlarının yanı sıra gizli anlamlarının da olduğunu ileri sürerek ayetleri buna göre yorumlayan akıma Bâtınîlik, bu akımın düşüncesini benimseyen kişiye de Bâtınî denir.

Alıntı:…….

Konu başlıkları

• 1 “Bâtınîlik” kelimesinin kökeni
• 2 Şii-Bâtınî tarikât ve mezheplerin Türkler arasında yayılması
  • 1 Selçuklular devrinde bâtınîlik hareketleri
    • 1.1 Selçuklular devrinde şiddetlenen mezhep mücadeleleri
    • 1.2 Salâhaddin Eyyûbî’nin Mısır’ı fethi ve Bâtınîlerin etrafa yayılması
  • 2 Batınilerin Moğol ve Türk aşiretleri arasındaki faaliyetleri
    • 2.1 Budizm, Şamanizm, Hristiyanlık, Mazdek[5] ve Mani[6][7] dinlerindeki akidelerin İslâma hulûlleri
    • 2.2 Bâtınîlerin taraftar toplama amacıyla te’vil[10] yollarına başvurması
      • 2.2.1 Türkleri elde etme ve bâtınîliği Türkler arasında yayma siyâseti
      • 2.2.2 İslâmî ibâdetlerin göçebe Türkler tarafından ifâsında karşılaşılan zorluklar
    • 2.3 Türkler’in eski dinî inancı
      • 2.3.1 Sünaiyet i’tikadı
      • 2.3.2 Türk kozmogonisi
      • 2.3.3 Güneşe tapınma ve Tûrânî akideler
    • 2.4 Türk mistisizmi
      • 2.4.1 Şamanlar
      • 2.4.2 Şaman ayinleri
      • 2.4.3 Doğu kaynaklarına göre Şamanizm
        
    • 2.5 Moğol istilâsında Bâtınîlerin rôlleri2.5.1 Bâtınîlerin sünnî tarikât ve mutasavvıflar ile olan etkileşimi
      • 2.5.2 Şiîliği benimseyen Türk dâîleri
    • 2.6 Bâtınîlik ve tasavvuf
      • 2.6.1 “Hânedan-ı Âlevîyye” sevgisi ve Ali bin Ebâ Tâlib’e bağlanan Sünnî tarikât silsileleri
    • 2.7 Şîʿa-i Bâtın’îyye’nin çıkardığı yeni tarikât ve mezhepler
      • 2.7.1 Kalenderîler’in Anadolu’da Bâtınîlik hareketlerine yaptıkları katkılar
      • 2.7.2 Haydarîler’in Şîʿa-i Bâtın’îyye mezhebini tâkviyesi
    • 2.8 Göçebe Türk kabilelerinin dinî inanç ve akidelerinin kaynakları
  • 3 Anadolu Selçukluları devrinde “Şîʿa-i Bâtın’îyye” hareketleri
    • 3.1 Selçuklular’ın Anadolu’da İran medeniyetinin yayılmasındaki hizmetleri
    • 3.2 Bâtınîliğin Türkler arasında yayılması
      • 3.2.1 Bâtınîler’in Moğollar arasına karışması ve Alevî-Bâtınîliğin Harezm Türkleri arasında yayılması
      • 3.2.2 Harezm Türkleri arasında Bektâşîler
    • 3.3 Anadolu Selçuklu Devleti’nin yıkılması ve Alevî-Bâtınî Babaların Anadolu’ya yayılması
    • 3.4 Mes’udiye tekkesine karargâh kuran Alevîler
      
      • 3.4.1 Şücâ’ed-Dîn Ebû’l Bekâ Baba İlyâs Horasanî
      • 3.4.2 Baba İshâk Kefersudî’nin Anadolu’daki faaliyetleri
    • 3.5 Baba İshâk Kefersudî’nin çıkardığı Bâbâî İsyanı
      • 3.5.1 Selçuklu Sarayında bir Baba İshâk müridi: Sâd’ed-Dîn Köpek
      • 3.5.2 Baba İshâk Hâlifeliği’nin ilânı
      • 3.5.3 Babâîler İsyânı’nın bastırılması ve Bâtınî Babaların Anadolu’ya yayılması
    • 3.6 Bâtınî Babalar’ın halk üzerindeki etkileri ve devrin meşhur mutasavvıfları
    • 3.7 Hacı Bektâş Veli
      • 3.7.1 Hacı Bektaş’ın yaşadığı dönem ve kişiliği
      • 3.7.2 Hacı Bektaş’ın yetiştirdiği halifeler
    • 3.8 Anadolu’da faaliyet gösteren Bâtınîler
      • 3.8.1 Anadolu’da Bektaşi nüfuzu
      • 3.8.2 Ahilik ve Alevilik
      • 3.8.3 Karamanlılar devrinde Anadolu’da Bektaşi faaliyetleri
      • 3.8.4 Germiyanlılar devrinde Batı Anadolu’da Bektaşi faaliyetleri
    • 4 İlhanlılar devrinde “Şîʿa-i Bâtın’îyye” hareketleri
      • 4.1 Mahmud Gazan Han ve Moğollar’ın İslamiyeti kabulü
        • 4.1.1 Mahmud Gazan Han’ın İslam’ın yayılmasındaki rolü ve hizmetleri
        • 4.1.2 Alevi nüfuzu altına giren Moğollar’a Mısır’ın Türk asıllı Kölemen (Memlük) hükümdarının harb ilanı
      • 4.2 Mahmud Gazan Han’ın kardeşi Olcaytu’nun İsnâ‘aşer’îyye mezhebine girişi
        • 4.2.1 Olcaytu’nun Onikiciler mezhebinin yayılmasındaki hizmetleri
        • 4.2.2 Olcaytu Muhammed Hüdabende’nin sarayındaki Batıniler: Burak Baba
      • 4.3 Moğollar’ın hezimete uğramaları ve Olcaytu’nun Sünniliği kabulü
      • 4.4 Alevi tekkelerin hükûmetler üzerindeki itibârları
      • 4.5 Olcaytu’dan sonraki dönemde Batınılik hareketleri
        • 4.5.1 Serbedarlar devrinde Alevi-Batınılik hareketleri
        • 4.5.2 Moğollar devrinde çeşitli bölgelerde hâkim olan mezhepler
      • 4.6 Türklerde aşiret teşkilatı
        • 4.6.1 Oğuzlarda aşiret teşkilatı
        • 4.6.2 Anadolu’daki Türk aşiretlerinin Şiileşmesi
        • 4.6.3 Şii Türk aşiretlerinin Osmanlılar’a bağlanması
      • 5 Osmanlı Devleti’nin kuruluş devrinde Şii Batıniliği hareketleri
        • 5.1 Bektâşîliğin Osmanlı Ordusu’na girişi
        • 5.2 Erenler
        • 5.3 Bektaşiliği Rumeli’de neşredenler
          • 5.3.1 Bektaşi Babası Sarı Saltık
          • 5.3.2 Kazdağı’nın Tahtacı alemindeki kudsiyeti
            5.4 Bektaşiliğin Anadolu’da yayılması
        • • 5.4.1 Bektaşiler’in Türk diliyle neşriyatı
          • 5.4.2 Osmanlılar üzerindeki Bektaşi etkisi
          • 5.4.3 Şîʿa-i Bâtın’îyye tekkelerinin teftişi
        • 5.5 Anadolu’daki Türkmen aşiretlerinin Rumeli’ye nakledilmeleri
      • 6 Timur İmparatorluğu devrinde Şii Batıni hareketleri
        • 6.1 Sünni Timur hükumetinin oluşumu
          • 6.1.1 Timur’un tasavvufî eğilimleri
          • 6.1.2 Fatih ve Yavuz’daki benzer tasavvufî i’tikatlar
        • 6.2 Timur’da “Hanedân-ı Alevîyye” sevgisi
        • 6.3 Timur’un Bâtınîliğe karşı hasmiyane tavrı ve Bâtınîler aleyhine uyguladığı sert önlemler
          • 6.3.1 Timur’un Anadolu’daki Şii Türk aşiretlerini Turan’a tehciri
          • 6.3.2 Timur’un tehcire tâbi tuttuğu Alevî aşîretlerin yurtlarına geri dönmeleri
        • 6.4 Timur’un irtihalinden sonraki dönemde “Şîʿa-i Bâtın’îyye” hareketleri
          • 6.4.1 Şiiliğin resmî devlet mezhebi haline dönüşmesi
          • 6.4.2 Şiîlik propagandasının Anadolu’da Alevîlik üzerinde yarattığı etkiler
        • 7 Şii Batıniliği’nin günümüzde faaliyetlerini sürdürdüğü yerler
      • 3 Batıni inançlar
      • 4 Ayrıca bakınız
      • 5 Kaynakça

Kızlar Kayası Efsanesi – Çekerek – Yozgat
Çekerek’ten Zile’ye giderken Çekerek ırmağının yanında Cenevizler döneminde yapılmış yüksek ve sivri bir kayanın üzerinden ırmak yönüne doğru ve toprak altında yaklaşık iki yüz merdivenle inilen bir kaya vardır.Söylentiye göre; kayanın doğusundaki yüksek tepeye yerleşenler Irmaktan su almak için bu merdivenleri yapmışlardır. Bir Rum Beyinin hasta kızı için bu merdivenleri yaptırdığı da rivayet edilmektedir. Bir başka rivayete göre ise keşişin birinin güzel bir kızı varmış, iki genç, bu kızı isterlermiş. Keşişin işe kızını her iki gence de vermek gibi bir niyeti yokmuş. Gençlerden birine bu yüksek kayadan girilerek merdivenlerle Irmağın karşı tarafına geçilecek bir yol yapmasını; öteki gençten ise ırmağın üzerinden geçecek bir köprü inşaa etmesini ister. Kim önce bitirirse kızı ona verecektir. (Kızlar Kayasından 500 mt. aşağıda bu köprünün ayakları mevcuttur.) iki gençten biri köprüyü, diğeri merdivenli geçit tünelini yapar. Ancak birbirlerinden haberdar değildirler.

Keşiş köprüyü yapan gence ötekinin daha önce bitirdiğini kızı ona vereceğini söyler. Bunu duyan genç kafasına külüngü vurarak kendini öldürür. Keşiş daha sonra kayayı oyan gence, kızı köprüyü önce bitirdiği için öteki gence verdiğini söyler. Bunun üzerine bu genç de kendisini yüksek kayalardan aşağı atarak öldürür.

Belgeye bir denetim eklemek için

1. Form Denetimi araç çubuğunda eklemek istediğiniz denetimin simgesine tıklayın.
2. Belge içinde, denetimi oluşturmak için sürükleyin. Kare bir denetim alanı oluşturmak için, sürüklerken Shift tuşuna basılı tutun.

Denetimi Düzenlemek

1. Denetime sağ tıklayın ve Denetim’i seçin. Denetimin özelliklerini seçebildiğiniz bir iletişim penceresi açılır.
2. Denetim için bir hızlandırıcı tuş belirlemek isterseniz, denetimin başlık alanındaki karakterin önüne bir yaklaşıklık işareti(~) ekleyin.
3. Denetimleri bir belgeden başka bir belgeye sürükleyip bırakabilirsiniz. Belgeler arasında denetimleri kopyala ve yapıştır da yapabilirsiniz. Bir denetimi başka bir belgeye eklediğinizde LibreOffice veri kaynağını, içerik türünü ve denetimin içerik özelliklerini inceler. Böylece denetim hedef belgedeki mantıksal yapıya uydurulur. Örneğin, bir adres defterinden içerik görüntüleyen denetim farklı bir belgeye kopyaladıktan sonra da aynı içeriği görüntüler. Bu özellikleri Form özellikleri penceresinin Veri sekmesi sayfasında inceleyebilirsiniz.

Seçim

Tasarım Kipini Aç/Kapat

Tasarım kipini açar ya da kapatır. Bu işlev Tasarım ve Kullanıcı kipleri arasında hızlı geçiş yapılmasını sağlar. Form denetimlerini düzenlemek için etkinleştirin, form denetimlerini kullanmak için kapatın.

Kontrol Özellikleri

Seçilen bir kontrolün özelliklerinin düzenlenebileceği bir iletişim penceresi açar.

Form Özellikleri

Bu iletişim penceresi içerisinde, diğerleri arasında, veri kaynağını ve tüm formun olaylarını belirtebilirsiniz.

Onay Kutusu

Metin Kutusu

Biçimlendirilmiş Alan

Biçimlendirilmiş bir alan özel denetim özelliklerine sahiptir (Biçim-Denetim seçin).

Gönderme Düğmesi

Seçenek Düğmesi

Liste Kutusu

Açılır Kutu

Alan Etiketi

Daha Fazla Denetim

Daha Fazla Denetim araç çubuğunu açar.

DÜŞÜNCE GÜCÜYLE TEDAVİ

Her birimiz tüm yaşam deneyimlerimizden yüzde yüz sorumluyuz.

Aklımızda oluşan her düşünce geleceğimizi yaratmaktadır.

Güç merkezi daima yaşadığımız anın içindedir

Herkes kendinden nefret ve suçluluk yüzünden acı çeker.

Herkes için en büyük mutsuzluk,   ” yeterince iyi değilim” diye düşünmektir.

Dargınlık ve güceniklik olumsuz eleştiri ve suçluluk en zarar verici düşünce kalıplarıdır.

Kırılma ve gücenme, darılma duygularımızın üstesinden gelebilmek kanseri bile yok edici bir düşünce              gücüdür.

Kendimizi gerçekten sevdiğimiz zaman, hayatımız her yönüyle düzene girer.

Geçmişimizden kurtulmalı ve herkesi bağışlamalıyız

Olumlu değişimlerin anahtarı, şimdi ve burada kendimizi onaylamak ve kabul etmektir.

Bedenimizde ” hastalık” denen şeyin yaratıcısı biziz  sy;13