Sollar ve İhtilalciler

                             Sollar ve ihtilalciler iyimser insanlardır. Karamsarlığın anarşinin ve yıkımın içinden yeniyi yaratmayı bilmiş öncülerdir. İhtilal eski mantığın yıkılıp yeni mantığın konduğu, olmaz denilen olabilirler arasına olduğu ve tarihin içinde oluşan yarıklardan kırıklardan ve çürümüşlükten eski dünyanın yıkılışını ve yerine yenisini koyma çabasıdır. Olamaz denileni olabilir yapandır.

                             Eski dünyanın zaferi bir ülkeyi ele geçirip onun zenginliğini sahip olmak ya da onu köleleştirmektir. Yeni dünyanın zaferi eski geleneklerin yıkılmaz kalelerin bükülmez bileklerin bu eski dünyadaki gibi savaşla ve her şeyi tahrip ederek değil yeni dünyayı eski dünyanın çürümüş parçaların artıklarını onun üstüne kurmaktır.

                            Bu nedenle ihtilal bir savaş biçimi değil bir kopuş yeninin filizlenmesi için ona imkan ve olanak yaratmaktır. Tarihin eskiyen durağanlaştıran ve yıkım derecesinde insanları sefalete düşüren eski tarihleri yeni yarattığı tarihle değiştirmektir.

                            Bu nedenle yeni tarih eski toplumların zenginliklerini kanla yıkan tarih değil eskinin üstüne kansızca kurulan bir tarihtir.

                           Bu nedenledir ki sol ve sollar tarihi stabilize eden yüklerinden kurtulup silkinmeleri ve tarihe yeniden yön vermelidir. Yeni sollar : Ekonomiye sahip olmayan sol teoriye saplanmış kalemşörler gibidir. Yeni ekonomi emeğin sömürüsüz kurulduğu bir dünya yaratmaktır. Çünkü tüm dünya zenginliği emeğin ve tekniğin üzerine kuruludur. Servet ve mülk sahiplerinin hatta devletin emeği sömürmesine el konmalı ve tarih tersine dönüştürülmelidir.

                         Bu tarih köleleştirmenin değil özgürleştirmenin tarihidir. Emeğine sahip olmayan birey köledir. Bu emek ne şekilde ödenirse ödensin ücret ne kadar yüksek olursa olsun her satılan emek köle emeğidir. Servetin kölesidir. Servet sahibinin kölesidir. Servet ne kadar büyük olursa ve ne kadar büyük servete sahip olunursa olsun zenginliğin yaratıcısı ve büyük servetin (tekniğin) yaratıcısı insan emeğidir. Servet : zenginlik olsaydı tek başına en büyük kara parçasına sahip olan en zengin olacaktı. Oysa emekle işlenmeyen servet zenginlik sadece doğanın kendi kendine yaşayan canlısı olarak hayvanların barınak ve yiyeceklerini üretir.

                      Öyleyse insan bir hayvandan başka bir şeydir; emek verendir. Hayvan ham doğanın içinde yaşar Oysa insan dünyası sadece servet (doğa) değil kendi emeği ile yarattığı (servettir) dünyadır.

                    Emek servetin ve mülkün sömürüsünden kurtulduğu vakit kölelikten kurtulacaktır. Çağlar boyunca emeğin özgürleşmesinin sağlanmaması emeğin doğrudan servete yönelik olarak kanalize olması ve ilk sahiplenilen şeyin emek harcanan şeyin servetin (doğanın) sınırlarını çizerek ona sahip olan emektir. Demekki servet sahip olmayla elde edilen şeydir.

                    İkinci şeyde şudur. Bu sınırlandırılmış sahip olmuş bir emeğin koruyucu başka bir emekle sahip olmayan sadece doğal hayattaki servet gibi sahiplenmesi olmayan başıboş ve sahiplenilmiş emek( köle) emeği ile yaratılan zenginlik servet genişleyerek (alanını büyüyerek) değil servetin emekle işlenerek pozitif bilgi donanıp yaratılan tekno zenginliktir. (uygarlık) Bu zenginliği yaratan köleleşmiş ve köleleştirilmiş kolektifleşmiş emektir.

                 Oysa serbest çalışan aile ekonomileri doğanın yaşayan zenginliğinin dışında biraz fazla zenginlik üretip kapalı bir ekonominin dışına çıkamamışlardır. Kolektif üretimi emek zengiliğini yaratamamışlardır.

                  İhtilalciler kendi kendinin hakimi insanlığın sembolü olabilirler mi?

Derleyen:İbrahim Can..

786 kişiden 486 kiyişinin ismi yayınlanmış CNN TÜRK 22:08 haberleri Herkesin yeni bir Türkiyeye ihtiyaç vardır. Herkesin bir projesi var diyor gerçekten.

                                 Hükümet sendikasız işçileri istiyor, taşeronlaşmış işçiler. Maden içinde ölen  Türk işçilerin yanında (2014 )iç Suriye savaşından Türkiye’ye kaçmış kayıtsız kuyutsuz ismi bile yayınlanmamış madenciler var. Madenden cesetleri çıkaran bir işç basına şöyle diyor: çoğu ölünün ağzına solunum maskesi ile takarak çıkardılar diyor. Maden içinde Yaşam odalarının yasal olarak kurulması  zorunlu değil (dünyada üç ülkede zorunlu değil; hepside Müslüman Pakistan ve Afganistan ( ne diyelim bunları Allah bizden kurtarsın))

 Madende kimin için vatan için mi öldüler de şehit sayıyorlar, yoksa kamu için halk için mi öldüler. Maden sahibini  yüksek kar elde ederek kendi rezidans kulesi yapmak için daha ucuz kömür çıkarmak için; 300 den fazla insan ölmeden karanlıklar içinde dumanla boğuldular. Bu canlar    ne pahasına  gitti: maden sahibini zenginleştirmek ve seçim zamanı ucuz kömür bulmak için.  Nasıl mı: maden ocağı 100 yıl önceki sistemle ağaçları direk olarak kullanarak ( çünkü en ucuzu) ve zengin devletlerin ellerindeki atıl ve kullanılmış malzemelerinin yeniden kullanarak. Böylece maliyet düşürülmüştür dolaplar yerine askıda sepete asılan temiz elbiseler ve her taraf kapkara fayanslar. Aynı zamanda hükümeti desteklemek için 3000 kişiyi görevden atma maaşından kesme ile tehdit ile mitinglere zorla götürülmüşür.

                                      Ne pahasına amaç özel sektörün daha çok kazanması sermaye birikimini sağlaması ve hükümeti desteklenmesi için. Her ne nedense bu gelirler hiç inovasyona (yenilikçi), bilime yatırım yerine: gök delenlere inşaat sektörüne yatırım yapılmıştır. Hiç akıllarına teknoloji şehrini yada hangi otomobil üretimini, bilişim vadisi yada hangi uzay üssüne yatırım akıllarına gelmez. Zenginlik mülk zenginliği başka bildiği bir şey yok ki. Bu tevekkülle ve imamlar ve iman aracılığı hiç bir buluş gerçekleştiremezsiniz.
İbn-i Haldun bilimselliğine bile ulaşamamışlardır ( herşey Allah yaratmıştır ama üretim ancak insan emeği ile olur der, felsefede 600 yıl geriden geliyoruz) ki, toplumcu teori üretsin yada fen ve matematikçileri icat yapsın.

                                  Tüm bunlar özel sektör kazanması için vahşi kapitalizm; insanı ölüme götürebilecek kadar denetimsiz ve geri üretim ve yetersiz yasalar ile birikim yaratması içindir. Tüm bunların bedeli kömür karanlığına canların gömülmesidir ne pahasına maden kapitalistleri yeni zenginleri icat etme karşılığı yeni canların madenci insanlarım ölmesidir. Her devir (devrim) kendi kurbanlarını yer (harcar)(ucuz emek ucuz işgücü sonuç kar için bile bile ihmal yapılmıştır. Her ihmal bir kaza burada ki kazalar ölümcüldür. Yer üstü olsa belki sadaka ile ayakta kalırdı ama burada eski tip üretim yüksek kazanç ve işsizlik ile tehdit sonuç Soma depremi. Zaten sendikalar sarı değil sapsarı kavurmuş gazel sarısı ufalanmakta.

                                  Şimdi yeniden gözden geçirilecekmiş iyileştirilecekmiş nereye kadar unutulana kadar. Zihniyet aynı o maden değişir ama başka madenler aynı kalır. Çünkü üretim zihniyeti aynı kaldığı sürece bir başka maden ocağında patlama başka inşaatta elektrik ocağından işçi barınaklarının yanması  (yıllık 1500 kişi inşaat kazalarında işçi ölmektedir) masum ve malum talihini değişmez işçinin